Overdenkingen bij 4 en 5 mei
Op 4 mei herdenken we terecht de verschrikkingen van de Holocaust. Na de Tweede Wereldoorlog riep iedereen met volle overtuiging: “Dit nooit meer!” De Verenigde Naties werden opgericht en het Internationaal Recht werd leidend verklaard. Dit alles om vrede te garanderen. Momenteel vindt er opnieuw genocide plaats. Momenteel wordt het internationaal recht met voeten getreden. En wat doet de Nederlandse overheid? Met woorden wordt iets van veroordeling geformuleerd. Uit de daden blijkt angst om voor antisemitisch te worden uitgemaakt, maar vooral angst dat sancties van de VS ons geld zullen gaan kosten. Dus: Ik stond erbij en keek ernaar. Of de koning nodigt de agressor thuis uit en gaat er ook nog logeren in de hoop dat dreigende economische sancties uitblijven of worden verzacht. Geld gaat voor principes, de korte termijn winst voor de lange termijn schade.
Op 5 mei herdenken we terecht de bevrijding. Keer op keer wordt benadrukt hoe belangrijk onze vrijheid is. De vraag is echter in hoeverre wij de vrijheid van anderen even belangrijk vinden, en in hoeverre onze vrijheid ten koste van de vrijheid van anderen gaat. Miljoenen mensen die huis en haard moesten ontvluchten wegens oorlog of bedreiging, worden met alle kracht geweerd uit Europa door Frontex en uit ons eigen straatje: AZC, weg ermee! Onze vrijheid is kennelijk belangrijker dan de vrijheid van anderen.
Alle ceremonies rond 4 en 5 mei dragen dus ook de nodige hypocrisie in zich.
John Zant
Amsterdam
