Groen Links maakt het verschil op gebied van vrede en veiligheid

Groen Links maakt het verschil op gebied van vrede en veiligheid: beleidsvoorstel 2013

Uitgangspunten

Bijdragen aan:

  1. de bescherming van kwetsbare burgers
  2. het vergroten van het respect voor de mensenrechten
  3. het scheppen en handhaven van vrede en veiligheid.

Kwetsbare burgers

Met beperkte middelen en mankracht is het zaak vooraf te bepalen waar je je bijdragen wilt inzetten. Als je kwetsbare burgers wilt beschermen, zul je eerst moeten inventariseren wie je daaronder wilt rekenen en zul je vervolgens je prioriteiten moeten stellen op wie je je beperkte middelen en mankracht zult richten. Een dergelijke inventarisatie ontbreekt. Desondanks worden schaarse middelen en mankracht ingezet. De vraag is hoe en door wie de prioriteiten zijn gesteld. Ook is de vraag waarom de een wel hulp krijgt en de ander met vergelijkbare problemen niet. Wordt de Nederlands keuze bepaald door de agenda van de VS, het ministerie van buitenlandse zaken van Nederland, de Navo, de beeldvorming door de media, de economische belangen? Een dergelijke prioriteitstelling ontbreekt.

Mensenrechten

Gelukkig zijn de rechten van de mens goed vastgelegd door de VN. Er zijn vele landen en regeringen die niet voldoen aan het vereiste respect voor die mensenrechten. De keuze wie aan te spreken op gebrekkig respect voor de mensenrechten vereist allereerst dat je zelf geen blaam treft op dit gebied. Voorts kun je niet de een corrigeren, terwijl je een ander die op dezelfde wijze de mensenrechten schendt, ongemoeid laat. Het kan niet zo zijn dat de mensenrechtenschendingen van niet-bevriende naties wel en van bevriende naties niet aan de kaak worden gesteld, of dat uit angst voor economische sancties er maar niet over wordt gepraat. Een evaluatie van Nederlandse mensenrechtenschendingen, alsook een helder beleid welke natie wel en welke niet door Nederland moet worden aangesproken, ontbreekt.

Vrede en veiligheid

Op gebied van internationale vrede en veiligheid is het beleid van de VN leidend. Het functioneren van de VN is verre van volmaakt en nog verre van onpartijdig. De VN-organisatie is echter wel het beste dat we als wereldburgers tot nu toe hebben. Uitgangspunt is dat kwetsbare burgers van welke natie dan ook beschermd moeten worden tegen geweld desnoods tegen hun eigen regering (R2P). Daarbij dient eerst alles in het werk gesteld te worden die kwetsbare burgers te beschermen door vreedzame middelen (diplomatie, economische sancties, humanitaire hulp, etc.). Pas wanneer deze vreedzame middelen niet helpen, kan militair ingrijpen worden overwogen. Dit eventuele militaire ingrijpen zou in ieder geval door de VN dienen te worden geleid dan wel gedelegeerd naar andere instanties of coalities. Het kan niet zo zijn, dat als alle vreedzame middelen hebben gefaald, er dus niets anders rest dan militair ingrijpen. Men zal dienen te overwegen of militair ingrijpen de zaken niet eerder verergert dan verbetert. Soms is de realiteit dat er niets anders op zit dan, militair gezien, machteloos toezien om nog erger te voorkomen. Sommigen noemen dit laf, anderen verstandig. Het Internationaal Gerechtshof wordt zelden als alternatief gezien. Waarom maakt Nederland zich meer bezorgd om Syrië dan om Tibet, de Oeigoeren, de Papoea’s, de Tsjetsjenen, de Palestijnen, de vrouwen in bijvoorbeeld India en Saoedi Arabië, etc. Wiens prioriteitstelling volgt Nederland? Waarom wel militair ingrijpen overwegen in Syrië en niet in die andere landen waar kwetsbare mensen slachtoffer zijn van geweld?

Programmapunten vrede en veiligheid van Groen Links

  1. GL maakt een wereldomvattende inventarisatie van kwetsbare bevolkingsgroepen en naties, die lijden onder geweld, uitbuiting, honger, mensenrechtenschendingen, etc. GL formuleert prioriteiten op grond van de nood van deze kwetsbare groepen en niet op grond van politieke en/of economische belangen en niet op grond van wel of niet onder de loep gelegd door de media.
  2. GL evalueert de Nederlands schendingen van de mensenrechten
  3. GL beargumenteert dat, als alle vreedzame middelen tot nu toe niet hebben geleid tot het beëindigen van geweld, militair ingrijpen niet het enig overblijvende alternatief is. Niet militair ingrijpen kan vaak nog erger voorkomen. GL bepleit het inschakelen van het Internationaal Gerechtshof ter beslechting van internationale conflicten.
  4. GL inventariseert de averechtse en negatieve gevolgen van Nederlandse deelname aan militair ingrijpen voor de korte en lange termijn om van de geschiedenis te leren, in plaats van alleen de ”successen” te roemen.
  5. GL zet zich ervoor in alle commerciële wapenproductie te verbieden. Alleen wapenproductie onder toezicht van de VN en uitsluitend te gebruiken door een internationale VN- troepenmacht en door nationale politie (voor locale ordehandhaving) zijn toegestaan.
  6. GL bepleit dat Nederland goed opgeleid en toegerust personeel levert voor een VN-leger ter handhaving van de wereldvrede, het nationale leger afschaft en zich terugtrekt uit de Navo.
  7. GL wil de wereld verbeteren door te beginnen bij de opvoeding: Leer kinderen op school de benodigde sociaal-emotionele en burgerschapsvaardigheden aan opdat zij leren om te gaan met verschillen, tegenstellingen en conflicten anders dan met geweld; pas hiertoe ook de opleiding van leerkrachten aan.

Groen Links motto

“Er is maar één land, de aarde; er is maar één volk, de mens; er is maar één geloof, de liefde.” ( F. Wibaut, onlangs geciteerd door L.

Brief aan minister van buitenlandse zaken Timmermans over Korea

Er is op dit moment sprake van een gevaarlijke escalatie in Korea. Het gevaar bestaat dat een van beide partijen, Noord-Korea of Zuid-Korea/Verenigde Staten, een casus belli zal creëren met desastreuze gevolgen. Ik roep de minister van Buitenlandse Zaken op zo spoedig mogelijk via de EU en via de VN aan te dringen op een diplomatieke oplossing voor dit conflict. Ik verzoek de minister tevens de internationale aandacht te vestigen op het Internationale Gerechtshof als mogelijkheid om in dit conflict en andere internationale conflicten te bemiddelen. Hierbij zij aangetekend dat de kans dat beide partijen bemiddeling door het Internationaal Gerechtshof zullen aanvaarden klein is, maar ik zie het als een “plicht” van Nederland deze verworvenheid een grotere plaats te geven in het collectief wereldgeheugen bij internationale conflicten. Want als Nederland, dat de eer heeft het Internationaal Gerechtshof te mogen huisvesten in het Vredespaleis, deze mogelijkheid al vergeet of bij voorbaat al inadequaat acht, wat kunnen we dan van de interesse van andere landen in dit Instituut verwachten.