Depressie

Gelegitimeerd slachtofferschap: hoe een depressie wordt gecreëerd

Depressie: diagnostiek en behandeling

Een veelgehoorde opvatting over de diagnostiek en behandeling van depressie is, dat depressie vaak te laat wordt gediagnosticeerd, dat te laat wordt gestart met behandeling en dat er in veel gevallen sprake is van onderbehandeling. Ook voormalig minister Schippers van VWS sprak deze zorgen uit. Het tegenovergestelde kan echter ook beweerd worden, namelijk dat de diagnose depressie te snel en soms onterecht wordt gesteld en dat veel te vroeg met behandeling wordt gestart, waarbij het zelfregenererend vermogen van de cliënt wordt ondermijnd en dat er vaak sprake is van overbehandeling. De belangen van de farmaceutische industrie worden soms beter gediend dan die van de cliënt.

“Depressie” verder lezen

Gelegitimeerd slachtofferschap: hoe een depressie wordt gecreeerd

Gelegitimeerd slachtofferschap: hoe een depressie wordt gecreëerd

Inleiding

Er zijn vele definities van depressie. Er zijn ook diverse soorten depressie. In de DSM worden pogingen gedaan orde in de depressieve fenomenen aan te brengen. Depressie wordt vaak gezien als een sterk onderschat probleem met bijbehorend pleidooi voor vroegtijdige, ruimer geïndiceerde behandelingen. De meeste studies bevelen een combinatie van praten (veelal cognitieve gedragstherapie) en pillen (veelal antidepressiva) aan. Het ene verklaringsmodel gaat uit van stoornissen in de hormonale huishouding van het zenuwstelsel, het andere verklaringsmodel van een gestoorde reactie op stress, rouw of trauma. Er zijn nog veel vragen zonder definitief antwoord: zijn de hormonale stoornissen in het zenuwstelsel oorzaak van de depressie of geeft een depressie bijbehorende hormonale stoornissen? Zijn stress, rouw en trauma oorzaken van depressie of zijn het tekortschietende copingvaardigheden die maken dat men stress, rouw en trauma niet goed kan hanteren?

“Gelegitimeerd slachtofferschap: hoe een depressie wordt gecreeerd” verder lezen

Intolerantie voor onzekerheid / Intolerance of Uncertainty

INTOLERANTIE VOOR ONZEKERHEID

Inleiding

In 1994 publiceerden Freeston en medewerkers een meetinstrument voor het begrip “Intolerance of Uncertainty”. Zij beschrijven het begrip als: “emotional, cognitive and behavioural reactions to ambiguous situations, implications of being uncertain, and attempts to control the future”. Factoranalyse resulteerde in vijf factoren:

  1. uncertainty is unacceptable and should be avoided
  2. being uncertain reflects badly on a person
  3. frustration is related to uncertainty
  4. uncertainty causes stress
  5. uncertainty prevents action

“Intolerantie voor onzekerheid / Intolerance of Uncertainty” verder lezen

Wat is effectieve en efficiente therapie?

Wat is effectieve en efficiënte therapie?

Therapiedoelen algemeen

Het primaire doel van therapie is genezing door het bestrijden van de oorzakelijke en onderhoudende factoren van de aandoening. Vaak echter is genezing niet mogelijk en moet men zich beperken tot symptoombestrijding, het secundaire doel. Als ook dat niet helpt, leert men de cliënt zo functioneel mogelijk om te gaan met zijn klachten en beperkingen, het tertiaire doel. Essentiële onderdelen van het therapieproces zijn:

  1. Voorlichting over de aard en prognose van de aandoening en over de rationale van het therapieplan, opdat de cliënt begrijpt wat in het kader van beter functioneren wel en niet goed is om te doen; dus inzicht verschaffen.
  2. Training van vaardigheden, opdat de cliënt het gedrag voor noodzakelijke veranderingen beheerst.
  3. Bevorderen van zelfstandigheid, zodat de cliënt leert zelf verantwoordelijkheid te nemen voor zijn noodzakelijke gedragsveranderingen.

Therapie is een actief leerproces; althans, zou dat moeten zijn.

“Wat is effectieve en efficiente therapie?” verder lezen

Een visie op burgerschapsvorming

17 juli 2014 Een visie op burgerschapsvorming

Geplaatst door: UNESCO_NL Categorieën: Wereldburgerschap Burgerschapsvorming is sinds 2006 wettelijk verplicht in het onderwijs en staatssecretaris Dekker zei hierover afgelopen december in de Tweede Kamer: “Burgerschap behoort tot de kerntaken van het onderwijs”. Onder het motto: “Verbeter de wereld, begin bij de opvoeding” heeft dhr John Zant een artikel geschreven over burgerschapsvorming en het aanleren van de sociaal-emotionele vaardigheden die daarvoor in zijn visie noodzakelijk zijn. Hij deelt hieronder kort zijn visie, het gehele artikel is bij hemzelf op te vragen. Burgerschapsvorming dient niet alleen gericht te zijn op de kennisdimensie (wereldoriëntatie, functioneren van rechtsstaat en democratie, e.d.), maar dient zich vooral ook te richten op de gedragsdimensie en de sociaal-emotionele dimensie (attitudevorming, sociaal-emotionele vaardigheden). Het aanleren van sociaal-emotionele vaardigheden begint met het mondig (assertief) maken van kinderen. Naast het aanleren van sociale regels leren ze ook hun eigen mening onder woorden te brengen; ze leren in woorden uit te drukken wat ze voelen en te formuleren wat ze wel en wat ze niet willen. Het feit dat een kind zijn opvattingen, gevoelens en wensen mag uiten en dat er ook naar wordt geluisterd, geeft het kind de erkenning dat hij mag zijn zoals hij is. Dat geeft een kind een gevoel van eigenwaarde, het voedt het zelfvertrouwen en bouwt een gevoel van eigen identiteit op. Dat gebeurt allemaal veel minder in autoritaire situaties waarin een kind vooral moet zwijgen, luisteren en gehoorzamen. Verder leren kinderen met respect naar elkaar te luisteren, om te gaan met verschillen, tegenstellingen en conflicten anders dan met afwijzing, dreigen en geweld; ze leren ook met elkaar regels af te spreken en voelen zich daaraan gecommitteerd, omdat ze die zelf willen en niet door de leerkracht opgelegd hebben gekregen. Het is belangrijk dat kinderen niet alleen leren goede prestaties te leveren en in competitie leren het beste uit zichzelf te halen, maar ook de meerwaarde van samenwerken ervaren. Het project “De Vreedzame School” –inmiddels op ruim 600 scholen in Nederland omarmd- is een goed voorbeeld van hoe kinderen deze sociaal-emotionele vaardigheden aanleren. Het resultaat is: betere leerprestaties omdat er minder tijd verloren gaat aan ordeproblemen, minder pesten en geweld, meer zelfvertrouwen en coöperatief gedrag. Op maatschappelijk niveau is het resultaat: meer sociaal betrokken burgers, een efficiënter onderwijssysteem met een hoger rendement en met meer kwaliteit, en minder kosten voor politie, justitie en gezondheidszorg door minder gedragsproblemen. En hopelijk op internationaal niveau te zijner tijd minder gewapende conflicten.

Mooi, John! (Ik heb al verschillende pogingen gedaan om samen op te trekken met Unesco; paar keer gesprek gevoerd, maar het leverde tot nu toe nog nooit iets op. Maar wie weet …)

Groet en dank, Leo. Dr. L.M.J.